Ontstoken anaalklieren

Anaalklieren

Twee zakjes die strak tegen het uitwendige spierige gedeelte van de anus liggen en via een dunne afvoergang door deze ring uitmonden in het binnenste van de anus. Daarmee is direct een probleempunt duidelijk: zwellingen van deze ring vanwege irritatie of ontsteking kunnen gemakkelijk leiden tot een geheel of gedeeltelijk dichtdrukken van deze afvoergang. Ook als de geproduceerde anaalkliervloeistof te dik wordt of als er door ontsteking van de klier stolsels of andere stukjes in die
vloeistof komen, dan is de afvoergang al gauw te nauw. Er gaat zich meer en meer anaalkliervocht ophopen in de zakjes. Dit leidt tot jeuk en irritatie bij de hond. Bijten naar de staartbasis en de achterbenen is dan het gevolg. Het typische ‘sleetje rijden’ kan optreden zeker bij kleine honden; ze schuren met het gekromde achterlijf over de grond, terwijl ze met de voorbenen normaal lopen.

Wat eraan te doen?

Het leegdrukken van de beide zakjes is de basis voor elke behandeling. De verdere behandeling kan dan bestaan uit het spoelen van de kliertjes met een antibioticahoudende zalf. In principe kan dit zonder narcose, soms is dit wel nodig. Antibioticatabletten worden hierbij gegeven gedurende minimaal 10 dagen en een eenmalige injectie tegen de jeukprikkel wordt vaak gegeven.

Chirurgie

Bij chronische ontstekingen en in het geval van een tumor rest er dan maar één blijvende oplossing: het chirurgisch verwijderen van de beide anaalklieren. Omdat de klieren in een gebied liggen dat vele bloedvaten en zenuwen bevat, dicht tegen de anus liggen, en potentieel geïnfecteerd zijn, is dit niet een eenvoudige ingreep. Nauwkeurig en ervaren prepareren is een vereiste voor het goed doen slagen van deze operatie.De klieren worden van uitwendig benaderd door een snede in de huid net naast en onder de anus. De klier wordt hierdoor minutieus vrijgeprepareerd, waarbij er sterk opgelet wordt dat hij gesloten blijft. Anders zou er geïnfecteerde inhoud in het operatiegebied kunnen lopen. De nabehandeling bestaat uit het geven van antibiotica en een middel om de ontlasting slap te houden. Hierdoor hoeft de hond niet zo sterk te persen, waarmee hij de wond zou kunnen beschadigen. De hond krijgt altijd een kraag op zodat hij zelf niet kan likken of bijten aan de wond. De hond kan beide klieren prima missen en is op deze manier verlost van een chronisch probleem!

Scroll Up