Knie-klachten

Gescheurde kruisbanden

                                               

 Een gescheurde kruisband, wat is dat precies?

De kruisbanden zijn twee banden die kruiselings tussen scheenbeen en dijbeen gespannen zitten. Ze dienen om deze twee botten ten opzichte van elkaar vast te houden. Het is meestal de voorste kruisband die scheurt. Als deze band kapot is, is de knie niet meer stabiel. Dijbeen en scheenbeen schuiven over elkaar, waardoor de meniscus, die tussen deze botten ligt, ook kan scheuren.
De meeste kans om een kruisband te scheuren is een combinatie van overstrekken en draaien van de knie. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer het dier in een gat stapt, uitglijdt, of met spelen een ongelukkige beweging maakt. Bij welke rassen komt het veel voor?
In principe kunnen bij alle rassen gescheurde kruisbanden voorkomen. Verreweg het meeste zien we het echter bij rassen met een hele steile kniestand zoals Boxers, Rottweilers en Chowchows. Bij een steile kniestand is de kruisband relatief veel korter. Daardoor zal bij overstrekken ook eerder een scheuring optreden.

Welke verschijnselen zien we bij een gescheurde kruisband?

  • Plotselinge kreupelheid na spelen en poot die licht of niet belast wordt
  • Zwelling van de knie
  • Kreupelheid kan plotseling verergeren indien de meniscus betrokken raakt

Wat is de beste behandeling voor een gescheurde kruisband?

De enige goede behandeling is een operatie. Een knie met een kapotte kruisband is ernstig beschadigd. Als de band geheel doormidden is, is een noodzakelijk. Hierbij worden de restanten band verwijderd en de knie nagekeken op verdere beschadigingen. Bij dit laatste moeten we vooral aan een kapotte (binnen)meniscus denken.
Vervolgens moet de knie weer gestabiliseerd worden. Hiervoor bestaan zeer veel technieken en de keuze is afhankelijk van soort en grootte van de hond en voorkeur van de chirurg. Veelal wordt de stabiliteit van de knie verbeterd door het aanbrengen van een dikke onoplosbare draad aan de buitenkant van het gewricht.
Het NIET opereren van het gewricht is een zeer slechte optie. Behalve dat de hond met pijn blijft rondlopen, zal de artrosevorming toenemen waardoor de knie steeds slechter zal functioneren.

Wat is nodig om de diagnose te stellen?

Zorgvuldig klinisch onderzoek: om de aandoening te vermoeden. We vinden een verdikte knie en speling tussen de botdelen van de knie.
Röntgenfoto’s: om de diagnose te bevestigen en om de mate van eventueel aanwezige artrose vast te stellen. Dit doen we meestal onder narcose, omdat dan de speling in de knie ook beter te beoordelen is.
Chirurgie: In twijfelgevallen is er helaas maar één mogelijkheid om de kruisbanden te kunnen inspecteren en dat is het gewricht open maken. Helaas zijn kijkoperaties bij hondenknieën niet goed mogelijk. Het gewricht is te klein om goed met de scoop te kunnen manoeuvreren en te inspecteren.

Patella luxatie

Een ander veel voorkomende aandoening aan de knie is de patella luxatie. Deze komt veel voor bij vooral de kleine hondjes. Bij een patellaluxatie is de knieschijf (patella)  uit de kom geschoten

Scroll Up